Georgian News

Just another WordPress.com site

შემოქმედებითი ფაკულტეტის სტუდენტების პერსპექტივა

Posted by Elina Saakyan on December 30, 2010

თითქმის ერთი საუკუნის წინ დაიწყო თბილისში სტუდენტური ცხოვრება, საქართველოში და კავკასიაში პირველი უნივერსიტეტი 1918 წელს გაიხსნა. ამის შემდეგ, წლების განმავლობაში, თბილისის სახელწიფო უნივერსიტეტი ერთადერთის სახელს ინარჩუნებდა, თუმცა წლების შემდეგ პირველს მეორე მოჰყვა, მეორეს – მესამე და უნივერსიტეტების რიცხვიც ქვეყანაში საგრძნობლად გაიზარდა. გაჩნდა ბევრი შემოქმედებითი ფაკულტეტი, სადაც დღეს საკმაოდ ბევრი სტუდენტი სწავლობს. ჩვენ, ჟურნალისტიკის ფაკულტეტის სტუდენტები, დავინტერესდით, რას ფიქრობენ სტუდენტები, რომლებმაც შემოქმედებითი პროფესიები აირჩიეს, რა ელით მათ შემოქმედებით კარიერას და რა პერსპექტივები აქვთ მათ სწავლის დასრულების შემდეგ. ამისათვის კონსერვატორიასა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტს ვესტუმრეთ.

ანა ნუროშვილი- თეატრმცოდნეშოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტი, მე-2 კურსი

ბავშვობიდან მომწონდა ჩემ მიერ არჩეული პროფესია. ვფიქრობ, თეატრმცოდნეობა ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო და მრავალფეროვანი მიმართულებაა ჩვენს უნივერსიტეტში. გადაწყვეტილება ნაჩქარევად არ მიმიღია, სულ მინდოდა თეატრალურში მესწავლა. უკმაყოფილო ნამდვილად არ ვარ, სტუდენტები ხშირად ამბობენ, რომ მათ უფრო მეტი სურთ და მეტს ელოდნენ, მაგრამ ჩვენ ძალიან კარგი აკადემიური პერსონალი დაგვხვდა და სწავლისთვის კარგი პირობები გვაქვს. შემიძლია დავასახელო რამდენიმე გამორჩეული ლექტორი, მაგ: ლევან ხეთაგური და გია ცქიტიშვილი, რომლებმაც კიდევ უფრო შემაყვარეს ჩემი პროფეია. პრობლემა სულ სხვაა- ჩვენს ქვეყანაში თეატრმცოდნეებს დასაქმების ძალიან მცირედი შანსები აქვთ. ეს ყველაფერი მე კარგად ვიცი, მაგრამ მაქსიმალურად შევეცდები ჩემი თავის რეალიზებას ამ სფეროში, რადგან სხვა პროფესიაში საკუთარი თავი ნამდვილად ვერ წარმომიდგენია. საქართველოში ბევრი პრობლემაა, რაც თეატრს ეხება, მაგალითად, ხშირად მინახავს სპექტაკლზე მისული ადამიანები, რომლებიც აბსოლუტურად მოუმზადებლები არიან წარმოდგენის სანახავად. მთავარი პრობლემა მაინც ის არის, რომ თეატრს ნაკლები ყურადღება ეთმობა სახელმწიფოს მხირადან და, იმედია, მალე ყველაფერი უკეთესობისკენ შეიცვლება.


გიორგი ყაჭაშვილი- პიანისტი
კონსერვატორია, მე-4 კურსი
16 წლის ვიყავი, როცა კონსერვატორიაში ერთ-ერთ კონცერტზე მოვხვდი და მაშინვე გადავწყვიტე, რომ აქ ჩამებარებინა. ამ ნაბიჯს დგესაც არ ვნანობ, რა თქმა უნდა, ვიცი, რომ რომ ეს სპეციალობა პერსპექტიული არ არის ჩვენს ქვეყანაში, მაგრამ ყველაფრის მიუხედავად ჩემი ცხოვრება მუსიკის გარეშე ვერ წრმომიდგენია. Mმუსიკა – ჩემი ცხოვრებაა. ისიც ვიცი, რომ შეიძლება აქ კარიერა ვერ შევიქმნა, მაგრამ ჯერ უნდა ვისწავლო, მაგისტრატურაშიც ჩავაბარო და ამის შემდეგ, თუ არაფერი შეიცვალა, ალბათ, უცხოეთში წავალ. საქართველოში ლექტორადაც რომ დაიწყო მუშაობა, მაინც ერთ ადგილას გაიყინები, ასე რომ.. უცხოეთში უფრო სხვა სურათია, იქ სტუდენტებს ხშირად აქვთ კონცერტები, უკრავენ ორკესტრთან ერთად, მაშინ, როცა მე ჯერ არცერთხელ არ მქონია კონცერტი. ასე რომ, თუ მდგომარეობა არ შეიცვლება, სავარაუდოთ, გერმანიაში მომიწევს წასვლა.
თინათინ ჯუგლიძე- კონსერვატორიის საშემსრულებლო ფაკულტეტის, ფორტეპიანოს მიმართულების უფროსი ლაბორანტი.
ჩვენს მიმართულებაზე ყოველწლიურად, დაახლოებით, 10-15 სტუდენტს ვიღებთ, წელს 18 მეოთხეკურსელი გვყავს, ხოლო 10 პირველკურსელი. სამწუხაროდ, საქართველოში დასაქმების პერსპექტივა, ალბათ, ნაკლებია. ჩვენი სტუდენტები ხშირად აგზავნიან თავიანთ მონაცემებს ევროპის სხვადასხვა ქვეყანაში და თითქმის ყველა ცდილობს კარიერა  საზღვარგარეთ გააგრძელოს, ვინც საქართველოში რჩება, ძირითადად, სკოლებში მუშაობას იწყებს ან კონსერვატორიაშივე რჩება და უკვე თავად ასწავლის მომავალ თაობას. ასეთია დღევანდელი რეალობა, ვნახოთ, დანარჩენს მომავალი გვიჩვენებს.

სურათები გამოყენებულია http://www.google.com

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: